قرآن کریم.
امانی، رضا؛ عبادی، زهرا و رضایی، صدیقه (1395). مطالعه حوزه‌های معنایی «صبر» در آیات قرآن. پژوهشنامه معارف قرآنی، 7(25)، 133-156.
پاکزاد، عبدالعلی (1387). ابتلاء و آزمایش در قرآن. نشریه پژوهش‌های قرآنی، 14(2).
ترابی‌نیا، حسن (1402). صبر، مصادیق و تأثیراتش در تشکیل حکومت الهی از دیدگاه آیات و روایات: civilica.com/doc/1963300
حکیم‌زاده اردکانی، علی؛ فلاح، محمدحسین؛ وزیری، سعید و عاصی مذنب، ابوالقاسم (1399). اثربخشی الگوی قرآنی ـ روایی امید درمانی با رویکرد درمان یکپارچه توحیدی بر امید به زندگی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد. طلوع بهداشت، ۱۹(۵)، ۶۸-۷۷.
صالحی حاجی‌آبادی، علی و هادی، اصغر (1397). معناشناسی صبر در قرآن. پژوهش‌های قرآنی، 23(86)، 150-173.
طباطبایی، سیدمحمدحسین (1378). المیزان فی تفسیر القرآن. ترجمه سیدمحمدباقر موسوی همدانی، جلد 1. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
عسگری، پرویز (1395). اثربخشی معنویت‌درمانی با تأکید برآموزه‌های دین مبین اسلام برکیفیت زندگی و سازگاری در سالمندان. روانشناسی پیری، 2(4)، 281-291.
فرانکل، ویکتور (1400). انسان در جست وجوی معنا. ترجمه مریم حسین‌نژاد، تهران: نشر سنگ.
فقهی‌زاده، عبدالهادی (1403). رهیافتی نو به مفهوم قرآنی «صبر» تأملی در دیدگاه آیت‌الله خامنه‌ای در مفهوم‌شناسی «صبر». مطالعات اجتماعی قرآن، 3(1)، 6-25.
معاضدی عالی، کاظم؛ پرزور، پرویز؛ پیرانی، ذبیح؛ عدل، حدیث‌السادات و احمدی، هما (1397). بررسی اثربخشی روان درمانی معنوی مذهبی مبتنی بر آموزه‌های اسلام بر کیفیت زندگی زنان نابارور. سلامت و بهداشت اردبیل، 9(5 )، 589-598.
میرباقری، امیرمسعود؛ زنجانی، زهرا و امیدی، عبداله (1401). بررسی تأثیر درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر میزان تحریک‌پذیری و بی‌حسی هیجانی در فرزندان افراد مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه جنگ. طب نظامی، 24(4)، 1241-1249.
یالوم، اروین، د. (1401). روان درمانی اگزیستانسیال. ترجمه سپیده حبیب، تهران: نشر نی.
Abu-Raiya, H., & Sulleiman, R. (2021). Direct and Indirect Links Between Religious Coping and Posttraumatic Growth Among Muslims Who Lost Their Children Due to Traffic Accidents: H. Abu-Raiya, R. Sulleiman. Journal of Happiness Studies, 22(5), 2215-2234.
Abu-Raiya, H., Pargament, K. I., & Mahoney, A. (2011). Examining coping methods with stressful interpersonal events experienced by Muslims living in the United States following the 9/11 attacks. Psychology of Religion and Spirituality, 3(1), 1.
Aminayi, M., Asghari Ebrahimabad, M. J., Azadi, M., & Soltani Shal, R. (2015). Reliability and validity of Farsi version of Parsian and Dunning spiritualityquestionnaire. Journal of Fundamentals of Mental Health, 17(3).
Basman, A. T. S. (2025). Development of an Islamic psychospiritual module for posttraumatic growth among Muslim humanitarian workers in the Philippines. [Doctoral dissertation, International Islamic University Malaysia]
Boals, A., & Schuler, K. L. (2018). Reducing reports of illusory posttraumatic growth: A revised version of the Stress-Related Growth Scale (SRGS-R). Psychological Trauma: Theory, Research, Practice, and Policy, 10(2), 190.
Bonanno, G. A. (2008). Loss, trauma, and human resilience: have we underestimated the human capacity to thrive after extremely aversive events?.
Chan, C. S., & Rhodes, J. E. (2013). Religious coping, posttraumatic stress, psychological distress, and posttraumatic growth among female survivors four years after Hurricane Katrina. Journal of traumatic stress, 26(2), 257-265.
Dickinson, S. (2021). Post-traumatic growth in the twenty-first century: how current trends may threaten our ability to grow after trauma. The Journal of Positive Psychology, 16(4), 503-511.
Eyni, S., Hashemi, Z., Mousavi, S. E., & Taghavi, R. (2023). Spirituality, trait gratitude, and post-traumatic growth in Iranian veterans with PTSD: The mediating role of ego resilience. Journal of religion and health, 62(6), 4072-4087.
Eyni, S., Musavi, S. E., & Ardabili, H. S. (2024). Acceptance of chronic pain in veterans with PTSD based on post-traumatic growth and pain catastrophizing: The mediating role of mindfulness. European Journal of Trauma & Dissociation, 8(2), 100398.
Feder, A., Southwick, S. M., Goetz, R. R., Wang, Y., Alonso, A., Smith, B. W., ... & Vythilingam, M. (2008). Posttraumatic growth in former Vietnam prisoners of war. Psychiatry, 71(4), 359-370.
Frazier, P., Tennen, H., Gavian, M., Park, C., Tomich, P., & Tashiro, T. (2009). Does self-reported posttraumatic growth reflect genuine positive change?. Psychological science, 20(7), 912-919.
Greenberg, J., Tsai, J., Southwick, S. M., & Pietrzak, R. H. (2021). Can military trauma promote psychological growth in combat veterans? Results from the national health and resilience in veterans study. Journal of Affective Disorders, (282), 732-739.
Herman, J. L. (2015). Trauma and recovery: The aftermath of violence. New York: Basic Book.
Hoseini,A. S. , Zargham Hajebi, M. , Monirpoor, N. and habibzade, A. (2025). The Role of Spiritual Orientations and Thinking Styles in Anticipating Post-Traumatic Growth. The Journal of Research in Humanities, 28(3), 123-143.
Hosseinloo, A., & Namvar, H. (2022). Validity & reliability of post-traumatic growth questionnaire in veterans by post-traumatic stress disorder in the city of Saveh. PSYCHOMETRY, 11(42).
Jayawickreme, E., & Blackie, L. E. (2014). Post–traumatic growth as positive personality change: Evidence, controversies and future directions. European Journal of Personality, 28(4), 312-331.
Karam, E. G., El-Jamal, M., Osman, R., Toukan, S., Mouawad, G. I., & Al Barathie, J. (2025). The aftermath of multiple trauma on a nation: unraveling Lebanon’s unique mental health struggle. Frontiers in Psychiatry, (15), 1444245.
Luthar, S. S., Cicchetti, D., & Becker, B. (2000). The construct of resilience: A critical evaluation and guidelines for future work. Child development, 71(3), 543-562.
Mahmoodi, V., Akhavan, A., & Virk, Z. (2023). Integration of Islamic spirituality in the treatment of grief for pregnancy loss: A case series of loss during early, mid-, and late pregnancy. Spirituality in Clinical Practice, 10(1), 52.
Mardiah, A., & Syahriati, E. (2015). Can religious coping predict posttraumatic growth. Journal of Education in Muslim Society, 2(1), 61-69.
Masten, A. S. (2001). Ordinary magic: Resilience processes in development. American psychologist, 56(3), 227.
McFarland, C., & Alvaro, C. (2000). The impact of motivation on temporal comparisons: coping with traumatic events by perceiving personal growth. Journal of personality and social psychology, 79(3), 327.
Pargament, K. I. (2011). Spiritually integrated psychotherapy: Understanding and addressing the sacred. Guilford press.
Park, C. L. (2010). Making sense of the meaning literature: an integrative review of meaning making and its effects on adjustment to stressful life events. Psychological bulletin, 136(2), 257.
Pour Seyyed Aghaei, Z. S., Azizi, E., & Nodehi, D. (2025). Development of a theoretical model of post-traumatic growth based on the Holy Quran. Mental Health, Religion & Culture, 28(5), 494-510.
Tedeschi, R. G., & Calhoun, L. G. (1996). The Posttraumatic Growth Inventory: Measuring the positive legacy of trauma. Journal of traumatic stress, 9(3), 455-471.
Tedeschi, R. G., & Calhoun, L. G. (2004). Posttraumatic growth: conceptual foundations and empirical evidence. Psychological inquiry, 15(1), 1-18.
Tedeschi, R. G., Shakespeare-Finch, J., Taku, K., & Moore, B. A. (2025). Posttraumatic growth: Theory, research, and applications. Routledge.
Westphal, M., & Bonanno, G. A. (2007). Posttraumatic growth and resilience to trauma: Different sides of the same coin or different coins?. Applied Psychology, 56(3), 417-427.
World Health Organization. (2022). Stratégies mondiales du secteur de la santé contre, respectivement, le VIH, l’hépatite virale et les infections sexuellement transmissibles pour la période 2022-2030. World Health Organization.
Zoellner, T., & Maercker, A. (2006). Posttraumatic growth in clinical psychology—A critical review and introduction of a two component model. Clinical psychology review, 26(5), 626-653.
